Islam w statystyce

Islam w statystyce

 

Pytanie o prawdziwą naturę islamu, jest jednym z wielkich wyzwań XXI wieku. Istnieją dwie odmienne odpowiedzi na to pytanie. Jedna pochodzi z mediów, a druga jest podawana przez przywódców. Popularna opinia głosi, że islam jest jedną z wielkich religii świata, jest religią pokojową, jest fundamentem cywilizacji światowej, a jego Złoty Wiek był kulminacyjnym punktem historii i to właśnie islam uratował dziedzictwo kultury zachodniej przed zaginięciem w średniowieczu, który jest uważany za epokę „ciemnoty”. Alternatywna opinia twierdzi, że islam jest brutalny, zacofany, używa przemoc wobec kobiet, jest intelektualnie wąską ideologią, której celem jest zniszczenie cywilizacji.

Która strona ma rację? W jaki sposób możemy rozwiązać ten problem? Czy w ogóle jego rozwiązanie jest możliwe? Jeśli zwrócimy się do „ekspertów” podających którąkolwiek z tych opinii, to niewątpliwie powiedzą, że ich stwierdzenia są poprawne. Co więc możemy uznać za ostateczne i autorytatywne kryterium, które da nam solidną podstawę do analizy i oceny islamu? Czy jest możliwe użycie krytycznego myślenia, czy też musimy po prostu zaakceptować autorytet ekspertów?

Istnieje sposób, który umożliwia osiągnięcie zgody w sprawie stwierdzeń, które wykraczają poza opinie ekspertów. Odwołanie się do faktów oraz użycie logiki jest podstawą krytycznego myślenia. Ostateczna forma krytycznego myślenia wykorzystuje pomiary i liczby do rozwiązania problemów. W niniejszej pracy będziemy korzystać z podstawowych tekstów islamu i mierzyć znaczenie różnorodnych idei na podstawie ilości słów poświęconych danej koncepcji. Zakłada się, że im więcej materiału poświęcone jest danemu przedmiotowi, tym przedmiot ten ma większe znaczenie. Dla przykładu: Koran poświęca 64% swojego tekstu sprawie niewiernych. Na tej podstawie przyjmujemy, że niewierni stanowią ważny element w islamskiej doktrynie.

Wykorzystanie krytycznego myślenia może wydawać się sprzeczne z intuicją, ponieważ wielu ludzi postrzega islam, jako religię, która nie ma racjonalnych podstaw. W rzeczywistości islam jest nie tylko racjonalny, ale jest wręcz hiper-racjonalny. Jednakże korzysta z innej formy logiki niż ta, do której jesteśmy przyzwyczajeni.

Jeśli chcemy posługiwać się krytycznym myśleniem, to musimy mieć mocne podstawy. Wszyscy muzułmanie zgadzają się co do tego, że: „Nie ma boga prócz Allaha, a Mahomet jest Jego wysłannikiem”.

Kiedy to stwierdzenie jest powtórzone, jako publiczne świadectwo, stajesz muzułmaninem. Stwierdzenie to nie jest tylko początkiem islamu, jest również fundamentem oraz całością islamu. Nie wystarczy, aby czcić Boga, masz czcić Boga tak samo, jak czcił Go Mahomet.

Kim jest Allah i gdzie możemy dowiedzieć się o Nim? Pytanie to wskazuje bezpośrednio na Koran.

Natomiast Koran wskazuje bezpośrednio na Mahometa. Aż w 91 miejscach Koran stwierdza, że Mahomet jest doskonałym muzułmaninem. On jest danym przez Boga prototypem człowieka, jest jedynym wzorem, który Allah akceptuje. Czyny oraz słowa Mahometa są tak ważne, że mają specjalną nazwę, a mianowicie: Sunna. Sunnę odnajdziemy w dwóch tekstach. Jeden to Sira, która jest biografią Mahometa, a drugi to Hadis, który jest zbiorem hadisów (krótkich historyjek i tradycji) na temat Mahometa.

Islam opiera się na Koranie i Sunnie. A ponieważ Sunna znajduje się w Sira i Hadisie oznacza to, że trzy książki (Trylogia Islamu) zawierają całą doktrynę islamu. Jeśli coś znajduje się w tej Trylogii (Koran, Sira, Hadis), oznacza to, że to jest islam. Jeśli coś nie znajduje się w Trylogii, znaczy to, że to nie jest islam. Cała doktryna islamu znajduje się w Trylogii. Teraz, mamy pełną informację bez żadnych brakujących elementów.

Ustaliliśmy nasze pierwsze kryterium wiedzy. W celu uwierzytelnienia jakiejkolwiek autorytatywnej wypowiedzi na temat islamu, musi zostać podane odniesienie do Trylogii. Nie ma znaczenia, co mówi jakiś uczony, imam, autorytet medialny czy też ktokolwiek inny. Jeśli to, co mówi nie może być poparte przez żadną doktrynę zawartą w Trylogii, to nie jest islam. Jeśli jest poparte przez Trylogię, to jest islam.

Mówi się, że Koran jest źródłem islamskiej doktryny. Jednakże Koran stanowi zaledwie 14% całości świętego tekstu (1). W rzeczywistości Sira i Hadis stanowią 86% całościowej doktryny zawartej w tekstach (2). Tak więc islam to 14% Allaha i 86% Mahometa. To jest bardzo dobra wiadomość. Koran jest niejasny, ale każdy może zrozumieć życie oraz powiedzenia Mahometa. Statystyki te wskazują na łatwy sposób na poznanie islamu. Potrzeba poznać Mahometa. Każdy, absolutnie każdy, może zrozumieć Mahometa, a więc także islam.

Porównanie rozmiarów tekstów Trylogii.  Koran 14%;  Sira 26%;  Hadis 60%

 

Ponieważ islam jest doktryną opartą na tekście, wyjaśniona musi być natura tych tekstów. Muzułmanin wierzy, że ​​Koran jest doskonały, kompletny, uniwersalny i wieczny. Nie zawiera on najmniejszego błędu i są to dokładne słowa jedynego Boga wszechświata. Mahomet jest doskonałym przykładem, jak wieść święte życie. Ta idea pełnej, końcowej, powszechnej i doskonałej prawdy tekstu jest bardzo trudna do zrozumienia dla nie-muzułmanów. Większość ludzi czyta Koran z nastawieniem, które wyrażają następujące słowa: „Oni tak naprawdę nie wierzą w to wszystko.” Muzułmanie czytają Koran z nastawieniem, które może być wyrażone w następujący sposób: „To są doskonałe słowa Allaha.” Muzułmanie nazywając siebie „wierzącymi” mają na myśli, że wierzą w to, że Koran jest doskonały, a Mahomet jest doskonałym wzorem życia.

Pamiętaj, że zaczęliśmy od pytania: Czy możemy ocenić to, co komentatorzy medialni, politycy, imamowie i inni „eksperci” mówią na temat prawdziwej natury islamu? Tak, możemy poznać prawdziwą naturę islamu. Można ją odnaleźć w Trylogii. Jeśli to, co ma do powiedzenia ekspert może być poparte doktryną, która znajduje się w Trylogii, jest to słuszne, ponieważ Trylogia jest ostatecznym arbitrem wszystkich opinii i wypowiedzi na temat islamu.

Krytyczne myślenie umożliwia nam pierwszy wielki krok naprzód. Zbadajmy teraz doktrynę islamu. Następujące przypadki pokazują, jak dzięki technice liczenia liczby wyrazów, które poświęcone są pewnemu tematowi, można odkryć dominujące tematy islamskich tekstów, a więc także poznać doktrynę islamu.

 

 

Przypadek 1: Koran Mahometa

 

Jasne zrozumienie Mahometa jest możliwe, jednak Koran jest chyba najsłynniejszą książką, która jest tak mało czytana, a zrozumiana jeszcze mniej. W czasach, gdy żył Mahomet było inaczej. W Sira (biografia Mahometa), znajdziemy opis, jak niepiśmienni muzułmanie dyskutowali na temat znaczenia Koranu. Muzułmanie dni Mahometa mogli rozumieć Koran z prostego powodu. Koran z 632 r.ne (rok śmierci Mahometa) nie jest tym samym, który istnieje dzisiaj. W tamtych czasach każdy werset Koranu był bezpośrednio związany z wydarzeniami z życia Mahometa. Bieżące potrzeby Mahometa były kontekstem, w jakim powstawały nowe wersety. Dla tych wszystkich, którzy żyli blisko Mahometa, każdy nowy wers był łatwy do zrozumienia, ponieważ miał on swój kontekst, a zatem także i znaczenie. Głos Boga rozwiązywał problemy Mahometa. Życie Mahometa jest tym, co stanowi kontekst Koranu i nadaje mu znaczenie.

Koran, jaki jest sprzedawany w księgarni nie jest historycznym Koranem Mahometa, ponieważ Osman, kalif (najwyższy władca) nakazał przeorganizowanie Koranu według długości rozdziałów, w ten sposób rozdział najdłuższy znalazł się na początku, a najkrótszy na końcu. Po stworzeniu Koranu, który znamy dzisiaj, spalił oryginał. W wyniku przegrupowania rozdziałów, czas i historia zostały unicestwione. Ze statystycznego punktu widzenia, tekst został poddany randomizacji i przez to stał się trudny do zrozumienia.

Zrekonstruowanie Koranu z czasów Mahometa, czyli odtworzenie historycznego Koranu jest łatwym zadaniem. Ponieważ czas powstania poszczególnych rozdziałów jest dobrze znany, należy wziąć Koran i ułożyć strony rozdziałów w odpowiedniej kolejności chronologicznej na stole w jednej linii. Następnie trzeba wziąć strony Sira (biografia Mahometa) i ułożyć je w linii pod ułożonym wcześniej Koranem. Można zauważyć, że i Koran i Sira pasują do siebie jak klucz do zamka. Koran jest osnową a Sira jest wątkiem, obie księgi stanowią jedną tkaninę. To jest właśnie historyczny Koran. Jeśli obie księgi zostaną połączone w jeden tekst, historyczny Koran zostanie zrekonstruowany.

Gdy ta rekonstrukcja jest ukończona, Koran staje epicką opowieścią o powstaniu islamu i jego triumfie nad całą rodzimą kulturą arabską. Historyczny Koran jest prosty i bardzo przejrzysty. Podobnie jak w czasie Mahometa, każdy może go zrozumieć.

Historyczny Koran ukazuje podział pierwotnego tekstu. Wcześniejsza część Koranu napisana w Mekce bardzo różni się od późniejszej części Koranu napisanej w Medynie. Wcześniejsza część Koranu jest bardziej religijna i poetycka. Późniejsza część jest bardziej historyczna i polityczna. Można dostrzec radykalną zmianę tonu, treści oraz języka w obu tekstach. Ta różnica jest oczywista nawet dla kogoś, kto czyta Koran po raz pierwszy. Istnieje Koran z Mekki oraz Koran z Medyny. Względne rozmiary tych dwóch Koranów kształtują się w ten sposób, że Koran z Mekki stanowi około 64%, natomiast Koran z Medyny 36% całości tekstu (3).

 

Naturalny podział Koranu

Koran z Mekka 64%

Koran z Medyny 36%

 

 

Przypadek 2: Kafir

 

Istnieje drugi podział, który przytłacza czytelnika historycznego Koranu. Większość tekstu dotyczy kafir (niewierzący, niewierni). Tu nie chodzi o bycie muzułmaninem, ale o kafir. Uwaga: Większość tłumaczeń Koranu używa słowa „niewierny” zamiast kafir, ale kafir jest oryginalnym arabskim słowem.

Określenie to jest tak ważne i tak mało znane, że znaczenie słowa kafir powinno zostać zdefiniowane. Pierwotnie słowo to oznacza kogoś, kto zakrywa lub ukrywa znaną prawdę. Kafir wie, że Koran jest prawdą, ale temu zaprzecza. Koran mówi, że kafira można oszukiwać, można spiskować przeciw niemu, można go ​​nienawidzić, zniewalać, wyśmiewać, torturować i czynić wobec niego jeszcze gorsze rzeczy. Słowo jest zwykle tłumaczone jako „niewierzący”, ale to tłumaczenie jest błędne. Słowo „niewierzący” jest logicznie i emocjonalnie neutralne. Natomiast kafir jest najbardziej obraźliwym, dyskryminującym i nienawistnym słowem, jakie istnieje w jakimkolwiek języku.

Istnieje wiele religijnych nazw określających kafira: politeiści, bałwochwalcy, ludzie Księgi (chrześcijanie i Żydzi), ateiści, agnostycy i poganie. Kafir obejmuje wszystkie te przypadki, ponieważ bez względu na nazwę religijną, wszyscy ci ludzie mogą być traktowani tak samo. Cokolwiek Mahomet powiedział o politeistach lub cokolwiek im wyrządził, to samo można zrobić wobec innych kategorii kafirów.

Islam poświęca kafirom dużą ilość energii. Nie tylko większość (64%) Koranu poświęcona jest kafirom, ale również prawie cała Sira (81%) zajmuje się walką Mahometa z nimi. Hadisy (tradycje) poświęca kafirom 32% tekstu (4).

 

 

Przypadek trzeci: Islam polityczny

 

Islam religijny można zdefiniować, jako doktrynę mającą na celu dostanie się do Raju oraz uniknięcie piekła, poprzez kierowanie się wskazaniami Koranu oraz Sunny. Część islamu, która zajmuje się tym, co jest na „zewnętrz”, czyli kafirami, można określi, jako islam polityczny. Ponieważ tak znaczna część Trylogii jest poświęcona kafirom, statystycznie należy stwierdzić, że islam jest przede wszystkim system politycznym, a nie religijnym.

Sukces Mahometa był uzależniony od polityki, a nie religii. Sira, biografia Mahometa, podaje bardzo szczegółowy opis jego dojścia do władzy. Mahomet głosił religię islamu przez 13 lat w Mekce i zdobył 150 zwolenników. Został zmuszony do przeniesienia się do Medyny i tam został politykiem oraz wojownikiem. W ciągu ostatnich 9 lat swojego życia, brał udział w aktach przemocy, (średnio) co 6 tygodni. Kiedy umarł wszyscy Arabowie byli muzułmanami. Mahomet odniósł ten sukces poprzez politykę, a nie religię.

Można przypuszczać, że w momencie śmierci Mahometa, ​​było około 100 000 Muzułmanów (5). Korzystając z tych informacji można narysować poniższy wykres:

 

Wielkość tekstu poświęcona kafirom

Meccan Koran Medyny Koran Cały Koran Sira Hadis Cała Trylogia
68% 57% 64% 81% 37% 60%

 

Istnieją dwa odrębne procesy wzrostu; religijny i polityczny. Nauka i religia rosła w tempie około 12 nowych muzułmanów na rok. Polityka i dżihad rosła w tempie 10 000 nowych muzułmanów rocznie, wzrost ogromny. Jest to ponad 800% poprawa wielkości procesu wzrostu. Polityka była prawie tysiąc razy bardziej skuteczna niż religia.

Gdyby Mahomet nadal kontynuował nauczanie religijne, to możemy przypuszczać, że w momencie jego śmierci byłoby tylko 265 muzułmanów, zamiast 100 000, które były wynikiem jego działalności politycznej oraz militarnej (dżihad). To daje nam szacunkowo 265 nawróceń z powodu religii i 997 356 nawróceń, będących wynikiem działalności politycznej oraz prowadzenia dżihadu. Możemy obliczyć proporcje wkładu religii oraz polityki do tego wzrostu. W chwili śmierci Mahometa w roku 632 na sukces islamu składało się 0,3% działalności religijnej oraz 99,7% działalności politycznej (7).

Ten ogrom znaczenia polityki jest odzwierciedlony w tekście Sira. Znacznie więcej stron poświęconych jest okresowi dżihadu niż okresowi głoszenia islamu. Przyjrzenie się ilość tekstu, jaki Sira poświęca tym obu etapom wzrostu jest bardzo pouczające (8).

Okres Ilość lat Ilość słów Ilość słów na rok Stosunek religii do polityki
Nauczanie religijne

Mekka

13 55,300 4260 1
Działalnośc polityczna

Medina

10 220,000 22,000 5.2

 

W ujęciu rocznym Sira poświęca około 5 razy więcej słów odnośnie działalności politycznej niż religijnej. Daje polityce 5 razy więcej uwagi, ponieważ jest o tyle ważniejsza.

Polityczny charakter islamu występuje również w Hadis, który poświęca 37% swojego tekstu kafirom.

Nie byłoby dziś islamu, gdyby był on tylko religią. Statystyki pokazują, że to islamska polityka, a nie religia przyniosła sukces islamowi. Mówienie, że islam jest religią pokoju, nie oddaje jego istoty, ponieważ religia nie jest podstawą siły islamu. Znaczenie ma wymiar polityczny, a nie religijny.

Statystyczny wniosek: Islam jest przede wszystkim ideologią polityczną.

c.d.n

Źródło: http://cspipublishing.com/statistical/pdf/Statistical_Islam.pdf

 

Reklamy

Dodaj komentarz

Filed under Historia, Koran, Nauka

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s